İbra, borçlar hukukunda, alacaklının borçluyla yaptığı tek taraflı veya sözleşmesel bir irade beyanıyla alacağından tamamen veya kısmen vazgeçerek borçluyu yasal yükümlülüğünden kurtarması (aklaması) işlemidir.
İbra Müessesesinin Doktrinel ve Fıkhi Yapısı
Adalet Bakanlığı Hukuk Sözlüğü’nde “alacaklının borçluyu borcundan ibraz etmesi, kurtarması” olarak tanımlanır. İslâm borçlar hukukunda ibra, borcun iskât (düşürülmesi) yolları arasında en temel tasarruflardandır.
TDV İslâm Ansiklopedisi ibra ve iskat maddelerinde açıklandığı üzere; alacaklının kendi rızasıyla borçluyu sorumluluktan kurtarması borç ilişkisini söndüren muteber bir haktır.
Türk Borçlar Kanunu Sistematiğinde İbra
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 132. maddesi uyarınca, borçluyu borcundan kurtaran bir sözleşme olan ibra, hiçbir şekil şartına tabi olmaksızın geçerli olarak kurulabilir (iş hukuku istisnaları saklı kalmak kaydıyla).
Edebi Eserlerde İbra Kavramı
Borç yükünden kurtulma ve aklanma edebiyatımızda şöyle geçer:
“Alacaklının imzaladığı o son ibraname, onun tüm borçlardan hukuken **ibra** edildiğinin kesin kanıtıydı.”
— Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Yaban
İlişkili Kavramlar ve Bağlantılar
İşlemin belgelenmiş hali İbraname olarak düzenlenir. Borcun sona ermesi Borcun Sona Ermesi halleri arasında incelenir. Edimin yerine getirilmesi İfa kavramıyla ilişkilidir.
Sıkça Sorulan Sorular (SSS)
1. İbra sözleşmesi şekle tabi midir?
Genel borçlar hukukunda şekle tabi değildir; ancak iş hukukundaki işçi alacaklarına ilişkin ibra sözleşmeleri yazılı olmak zorundadır.
2. İbra ile ifa aynı şey midir?
Hayır, ifa borcun ödenerek bitirilmesidir; ibra ise ödeme yapılmaksızın alacaklının alacağından vazgeçmesidir.
